رمضان ماه مهمانى خدا
پیام قرآن
1397/3/12

رمضان ماه مهمانى خدا
در رمضان، مؤمنان با «يا ايّها الّذين آمنوا كُتب عليكم الصّيام» به مهمانى خداوند دعوت شده‏اند، و اين مهمانى ويژگى‏هايى دارد:
1. ميزبان، خداوند و مهمانان را شخصاً دعوت كرده است.
2. وسيله‏ى پذيرايى، شب قدر، نزول قرآن، فرود آمدن فرشتگان، استجابت دعا، لطافت روح، و دورى از دوزخ است.
3. زمان پذيرايى، ماه رمضان است كه به گفته‏ى روايات، اوّل آن رحمت، وسط آن مغفرت و آخر آن پاداش است.
4. چگونگى پذيرايى، شب قدر به گونه‏اى است كه در آن نياز يك سال مهمانان تأمين مى‏شود و زمين با نزول فرشتگان در شب قدر مزيّن مى‏گردد.
5. غذاى اين ماه، غذاى روح است كه براى رشد معنوى لازم است، نه غذاى جسم. لطف غذاى اين مهمانى، آيات قرآن است كه تلاوت يك آيه‏ى آن در ماه رمضان، همچون‏ تلاوت تمام قرآن در ماه‏هاى ديگر است.
اين مهمانى، هيچ‏گونه همخوانى و شباهتى با مهمانى‏هاى دنيوى ندارد. خداوندِ عالِم و غنى و خالق و باقى و عزيز و جليل، ميزبان انسان‏هاى جاهل و فقير و فانى و مخلوق و ذليل مى‏شود و مى‏گويد: «من دعايتان را مستجاب مى‏كنم و براى هر نفسى كه در ماه رمضان مى‏كشيد، پاداش تسبيحى عطا مى‏كنم». (خطبه‏ى پيامبر صلى الله عليه و آله در جمعه آخر ماه شعبان.)
آداب مهمانى‏
در وسائل الشيعه (وسائل‏الشيعه، ج 7، ص 119.)  براى اخلاق روزه‏دار در ضمن روايت مفصّلى مى‏خوانيم:
 «روزه‏دار بايد از دروغ، گناه، مجادله، حسادت، غيبت، مخالفت با حقّ، فحش و سرزنش و خشم، طعنه و ظلم و مردم آزارى، غفلت، معاشرت با فاسدان، سخن‏چينى و حرام‏خوارى، دورى كند و نسبت به نماز، صبر و صداقت داشته و به ياد قيامت توجّه خاصّ داشته باشد».
شرط حضور در اين مهمانى، فقط تحمّل گرسنگى نيست. در حديث مى‏خوانيم:
 «كسى كه از اطاعت رهبران آسمانى سرباز زند و يا در مسائل شخصى و خانوادگى با همسرش بدرفتار و نامهربان باشد ويا از تأمين خواسته‏هاى مشروع او خوددارى كند و يا پدر و مادرش از او ناراضى باشند، روزه او قبول نيست وشرايط اين ضيافت را به جاى نياورده است».
روزه گرچه فوائد و منافع طبّى از قبيل: دفع و برطرف شدن مواد زايد بدن در اثر گرسنگى را دارد؛ امّا سحرخيزى ولطافت روح واستجابت دعا در ماه رمضان چيز ديگرى است ومحروم واقعى كسى است كه از اين همه خير وبركت محروم باشد.


برگرفته  ازکتاب  پرتوی از نور: محسن قرائتی، ص45.