مهجوریت قرآن کریم
اخبار پیام یاسین
1397/3/12

یکی زا شکایات پیامبر اکرم ص در قیامت از پیروانش این  است که قرآن را مهجور قرار داده است یعنی امت به قرآن اهمیت نمی دادند و از خواندن وفهم قرآن خود را مبرا می دانستند که استاد قرآئتی در تفسیر ایه مهجوریت قرآن بیان داشته است»

مهجوريّت قرآن‏
وَقَالَ الرَّسُولُ يَا رَبّ إِنَّ قَوْمِى اتَّخَذُواْ هذَا الْقُرْآنَ مَهْجُوراً (فرقان، 30)
پيامبر (در روز قيامت از روى شكايت) مى‏گويد: پروردگارا! قوم من اين قرآن را رها كردند.
اين آيه، از گلايه‏ى پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله سخن مى‏گويد و آن حضرت چون «رحمة للعالمين‏» است نفرين نمى‏كند. امام رضا عليه السلام فرمود: دليل آن كه در نماز، قرآن مى‏خوانيم آن است كه قرآن از مهجوريّت خارج شود. (تفسير نورالثقلين.)
در روايات آمده است: هر روز پنجاه آيه از قرآن را بخوانيد و هدفتان رسيدن به آخر سوره نباشد، آرام بخوانيد و دل خود را با تلاوت قرآن تكان دهيد و هرگاه فتنه‏ها همچون شب تاريك به شما هجوم آوردند، به قرآن پناه بريد. (همان)
به نظرم رسيد اقرار بعضى بزرگان را درباره‏ى مهجوريّت قرآن نقل كنم:
الف) ملاصدرا قدس سره در مقدّمه تفسير سوره واقعه مى‏گويد: بسيار به مطالعه كتب حكما پرداختم تا آنجا كه گمان كردم كسى هستم؛ ولى همين كه كمى بصيرتم باز شد، خودم را از علوم واقعى خالى ديدم. در آخر عمر به فكر رفتم كه به سراغ تدبّر در قرآن و روايات محمّد و آل‏محمّد عليهم السلام بروم. يقين كردم كه كارم بى‏اساس بوده است؛ زيرا در طول عمرم به جاى نور در سايه ايستاده بودم. از غصه جانم آتش گرفت و قلبم شعله كشيد، تا رحمت الهى دستم را گرفت و مرا با اسرار قرآن آشنا كرد و شروع به تفسير و تدبّر در قرآن كردم، درِ خانه‏ى وحى را كوبيدم، درها باز شد و پرده‏ها كنار رفت و ديدم فرشتگان به من مى‏گويند:
«سلام عليكم طبتم فادخلوها خالدين‏».
ب) فيض كاشانى قدس سره مى‏گويد: كتاب‏ها و رساله‏ها نوشتم، تحقيقاتى كردم، ولى در هيچ يك از علوم دوايى براى دردم و آبى براى عطشم نيافتم، بر خود ترسيدم و به سوى خدا فرار و انابه كردم تا خداوند مرا از طريق تعمّق در قرآن و حديث هدايت كرد. (رسالة الانصاف.)
ج) امام خمينى قدس سره در گفتارى از اينكه تمام عمر خود را در راه قرآن صرف نكرده، تأسّف مى‏خورد و به حوزه‏ها و دانشگاه‏ها سفارش مى‏كند كه قرآن و ابعاد گوناگون آن را در همه رشته‏ها، مقصد اعلى قرار دهند تا مبادا در آخر عمر برايّام جوانى تأسّف بخورند. (صحيفه‏نور، ج 20، ص 20)
«هِجر»، جدايى با عمل، بدن، زبان و قلب را شامل مى‏شود. (مفردات راغب.)
رابطه‏ى ميان انسان و كتاب آسمانى، بايد دائمى و در تمام زمينه‏ها باشد، زيرا كلمه‏ى «هجر» در جايى به كار مى‏رود كه ميان انسان و آن چيز رابطه باشد. (التحقيق فى‏كلمات القرآن.)
بنابراين، بايد تلاشى همه جانبه داشته باشيم تا قرآن را از مهجوريّت در آوريم و آن را در همه‏ى ابعاد زندگى، محور علمى و عملى خود قرار دهيم تا رضايت پيامبر عزيز اسلام را جلب كنيم.
نخواندن قرآن، ترجيح غير قرآن بر قرآن، محور قرار ندادن آن، تدبّر نكردن در آن، تعليم ندادنش به ديگران و عمل نكردن به آن، از مصاديق مهجور كردن قرآن است. حتّى كسى كه قرآن را فرا گيرد؛ ولى آن را كنار گذارد و به آن نگاه نكند و تعهّدى نداشته باشد، او نيز قرآن را مهجور كرده است. .  )تفسير المنير(
برگرفته از کتاب: پرتوى از نور: محسن قرائتی، ص:208- 209.