چهار نعمت الهي
باورهای دینی
1395/10/7

مقدمه
خداوند متعال نعمت های فراوان برای ما عطا نموده است  ما برای تشکر از نعمت های که خداوند به عنایت نموده باید از نعمت های او درست استفاده کنیم و امشب می خواهم بعضی از نعمت های خداوند را یاد آوری نموده و ببینیم که چگونه از آن نعمت درست استفاده کرده ایم.

1.    یکی از نعمت های خداوند متعال به ما عنایت نموده نعمت عقل است اما درباره نعمت عقل، از وجود مبارك حضرت صادق (ع) در صفحه (ره) 0 جلد اول اصول كافى نقل شده كه پروردگار عالم وقتى عقل را آفريد، به عقل خطاب كرد، موجودى را محبوب‏تر از تو نيافريدم؛ يعنى احبّ خلق خدا در وجود تك تك ما قرار داده شده، و اگر بتوانيم اين سرمايه عظيم معنوى را به طرز صحيح بكار بگيريم، به طور يقين، احبّ عباد خدا مى‏شويم. اگر ما همه عالم خلقت را به يك درخت تشبيه كنيم، پرقيمت‏ترين و باارزش‏ترين شاخه اين درخت، شاخه وجود انسان است. چرا چنين است؟ چون پرمنفعت‏ترين ميوه آفرينش را خدا در اين شاخه قرار داد، و با قرار دادن عقل در وجود ما، پروردگار عالم ما را گرامى داشت و احترام كرد و به ما ارزش داد. اهل دل وقتى آيه‏ «وَ لَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِى آدَمَ»  را مى‏خواهند تفسيركنند، در برابر اين پرسش كه بنى‏آدم به چه چيزى كرامت پيدا كرده است، مى‏گويند، به عقل. چون اين عقل، واسطه بين ما و بين همه حقايق عالم هست.  بزنطى وقتى از حضرت رضا (ع) پرسيد، ما حقيقت را به چه وسيله‏اى درك كنيم و به سراغ چه كسى برويم؟ فرمودند: «الْعَقْلُ»؛ با عقل است كه مى‏توانيد خدا را بشناسيد؛ با عقل است كه مى‏توانيد نبوت را بفهميد؛ با عقل است كه ولايت اولياى خدا را درك مى‏كنيد.  امام صادق (ع) مى‏فرمايد: با عقل است كه خدا عبادت مى‏شود؛ با عقل است كه بهشت به دست مى‏آيد. تعطيل كردن عقل، به معناى قطع رابطه با خدا، قيامت، انبياء، ائمه و قرآن مجيد است.  شما سوره مباركه تبارك را بخوانيد، در آن خداوند از اهل جهنم خبر مى‏دهد كه روز قيامت از دوزخيان سؤال مى‏كنند، علت دوزخى شدن خودتان را بگوييد. آن‏ها جواب مى‏دهند: «لَوْ كُنَّا نَسْمَعُ أَوْ نَعْقِلُ مَا كُنَّا فِى أَصْحَابِ السَّعِيرِ». اگر ما ابزار شناخت را كه يكى از آن‏ها گوش است، درست به كار گرفته بوديم و اگر عقل را به ميدان زندگى كشيده بوديم، الان اهل اين آتش برافروخته نبوديم.  و خداوند عقل معیار سنجش اعمال قرار می دهد و در روایت از امام صادق علیه نقل شده است شخصی خدمت حضرت رسید و از عبادت فردی تعریف کرد و امام علیه السلام فرمود «کیف عقله؟» و برای اینکه از نعمت عقل درست استفاده کنیم از چیزهای که عقل را زائیل می کند پرهیز کنیم مثل استفاده از مواد مخدر و موسیقی های مخرب و مشروبات الکولی که عقل انسان را ضعیف می کند. و همچین از عقل ما ن در  مسیر درست که فطرت ما یاری می کند استفاده کنیم.  
قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) قِوَامُ الْمَرْءِ عَقْلُهُ وَ لا دِينَ لِمَنْ لا عَقْلَ لَه‏»
2.    نعمت‏ قرآن‏
امّا درباره قرآن مجيد، از خود قرآن درباره قرآن بشنويد. اين آيه در سوره مباركه يونس است و چه‏آيه فوق‏العاده‏ايى مى‏باشد. اين آيه شريفه، اهداف قرآن را بيان مى‏كند. اگر كسى تا حالا به اين اهداف نرسيده، ضرر سنگينى كرده است. اگر كسى  به اين اهداف نرسيده، معناى آن اين است كه او هنوز دارد كنار شكم و شهوت درجا مى‏زند. كسى كه كنار شكم و شهوت درجا بزند، نظر قرآن درباره او اين است: «وَ الَّذِينَ كَفَرُوا يَتَمَتَّعُونَ وَ يَأْكُلُونَ كَمَا تَأْكُلُ الْأَنْعَامُ وَ النَّارُ مَثْوىً لَهُمْ» «1»: شكمى‏ها و شهوتى‏ها چون چهارپايانند؛ يعنى هيچ ترقى‏اى ندارند و دوزخ هم جايگاه آن‏هاست.
«يَا أيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءَتْكُم مَوْعِظَهٌ مِن رَبِّكُمْ وَ شِفَاءٌ لِمَا فِى الصُّدُورِ وَ هُدىً وَ رَحْمَهٌ لِلْمُؤْمِنِينَ» «2» قرآن مجيد كتاب نصيحت وكتاب موعظه است. واعظ اين موعظه كيست؟ خداوند. دلسوزتر از اين واعظ در عالم كيست؟ هيچ كس. اين يك هدف قرآن است. من اگر اهل شنيدن موعظه نباشم، چه كسى هستم؟ حكماى الهى مى‏گويند، موجودى به علاوه صفر. آيا من در اين صورت، در صفر مى‏مانم و يا پايين‏تر هم مى‏روم؟ حكما مى‏گويند، نه. پايين‏تر هم تا بى‏نهايت صفر مى‏روى تا جايى كه انسانى كه فرارى از موعظه است، اين قدر پوچ مى‏شود كه پروردگار مى‏گويد، در قيامت براى سنجش اعمال او، هيچ ترازويى برپا نمى‏كنم؛ چون او هيچ چيزى نيست.
«وَ شِفَاءٌ لِمَا فِى الصُّدُور»: قرآن داروخانه پروردگار است و داروهاى خوبى هم دارد. جايى ديگر، داروهايى سالم‏تر و مؤثرترى مانند اين داروخانه را ندارد. به خدا قسم، كسى كه با قرآن در ارتباط باشد، چون قرآن داروست، حسود نيست؛ كسى كه با قرآن در ارتباط باشد، حريص نيست؛ بخيل نيست؛ مغرور نيست، سينه به عنوان من سپر نمى‏كند؛ رياكار نيست؛ فاسد نيست؛ ظالم نيست. مگر مى‏شود آدمى آيات قرآن مجيد را در كشور وجودش وارد كند و در اين كشور اين همه حيوان درنده مثل: حرص، حسد، بخل و كينه، باز هم آن جا بمانند و جا خوش كنند.
پس وقتى آدم با قرآن معالجه بشود؛ در عمرش به كسى شرّى نمى‏رساند و از سود رساندن هم دريغ نمى‏ورزد: «الْخَيْرُ مِنْهُ مَأْمُولٌ وَ الشَّرُّ مِنْهُ مَأْمُونٌ» ، اگر اين گونه باشد: «وَ شِفَاءٌ لِمَا فِى الصُّدُورِ»  قرآن حق دارد كه درباره خود چنين بگويد كه دارو است. «وَ هُدىً»: و قرآن كريم راه خداست؛ يعنى غير قرآن و معلمين واقعى قرآن كه پيغمبر (ص) و اهل‏بيتند:، كج‏راهه است؛ ضلالت، گمراهى و انحراف است. پس وقتى من موعظه قرآن را گوش دادم، «مَوْعِظَهٌ مِن رَبِّكُمْ وَ شِفَاءٌ لِمَا فِى الصُّدُورِ وَ هُدىً» و وقتى كه با داروى قرآن كريم معالجه شدم و وقتى در راه خدا افتادم، قرآن چنين مى‏شود: «وَ رَحْمَهٌ لِلْمُؤْمِنِينَ» ، و من غرق رحمت الله مى‏شوم.
3.    نعمت وجود پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله: پیامبر اکرم حلقه وصل بین خدا و بنده است  و خداوند توسط پیامبر با مردم صحبت می کنند قرآن درست گفته است كه اگر اين آيات را بر كوه نازل مى‏كرديم، تحمّل آن را نداشت: «لَوْ أَنزَلْنَا هذَا الْقُرْآنَ عَلَى جَبَلٍ لَرَأَيْتَهُ خَاشِعاً مُتَصَدِّعاً مِنْ خَشْيَهِ اللَّهِ»  برادران در قرآن مجيد درباره شخصيت‏انسان آيه‏اى سنگين‏تر و پروزن‏تر از آيه: «مَن يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطَاعَ اللَّهَ»  هست؟ كسى كه در همه امور زندگى‏اش از پيغمبر من اطاعت كند، از من اطاعت كرده است. آيا از اين آيه، آيه سنگين‏ترى هم هست. اين وزن شخصيتى پيغمبر است: «مَن يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطَاعَ اللَّهَ»، و اين وزن، وزن خيلى بزرگى هست؟ با پيغمبر توحيد واقعى پخش شد؛ با پيغمبر ديانت واقعى شناسانده شد؛ با پيغمبر هست كه مردم به عمق حقايق راه پيدا كردند.  برادران می دانید پیامبر اکرم ص چه حق به گردن ما دارد اگر پیامبر اکرم دین مبین اسلام را برای ما نیاورده بود و اکنون همه بت پرست و سنگ پرست بودیم و بودا را می پرستیدیم که یک وجود به روح و بیجان و بی ارزش است. و اگر پیامبر اسلام نبودی
4.    و اما درباره نعمت اهل‏بيت:، من تنها روايتى را كه مى‏خواهم براى شما نقل كنم، روايتى است كه همه بزرگان شيعه آن را نقل كردند و مشهورترين علماى اهل‏سنت هم آن را نقل كردند و چه روايتى است اين روايت: «إِنَّمَا مَثَلُ أَهْلِ بَيْتِى كَمَثَلِ سَفِينَهِ نُوحٍ مَنْ رَكِبَهَا نَجَا وَ مَنْ تَخَلَّفَ عَنْهَا غَرِق» تا قيامت در دنياى شما طوفان است و از بالا و پايين عليه شما بلا مى‏بارد. الان مى‏بينيد بيش از چند هزار ماهواره دارد بلا نازل مى‏كند و آن هم بدترين بلا را. هدف آنان از آنچه اين ماهواره‏ها به‏ پايين مى‏فرستند، والله نابود كردن دين است و هيچ هدف ديگرى هم ندارند. هدفشان اين نيست كه شما را در لذت غرق كنند؛ بلكه مى‏خواهند ريشه دين را بكَنَند؛ مى‏خواهند قرآن را از ما بگيرند. اين توطئه را، ديگر امثال ما با خبر شده‏ايم، اگر شما هنوز خبردار نشده‏ايد. در اين چند ساله اخير، امريكا و اسرائيل گفته‏اند، ما براى ملت ايران به صورت ويژه، اگر سه برنامه را پياده كنيم، آن‏ها نابودند، نه نابود بدنى و نه نابود شهوانى، بلكه نابود شخصيتى، و ديگر با اجراى اين برنامه‏ها، به طور حتمى اين ملت از بين مى‏رود: برنامه اول اين است كه رابطه آن‏ها را با حسين‏بن‏على (ع) قطع كنند؛ ولى اين يكى را خيلى كور خوانديد؛ چرا؟ چون از امام صادق (ع) نقل شده كه: «مَنْ أَرَادَ اللَّهُ بِهِ الْخَيْرَ قَذَفَ فِى‏ قَلْبِهِ حُبَّ الْحُسَيْنِ وَ حُبَّ زِيَارَتِه»  خدا اگر خير كسى را بخواهد، دلش را از محبت ابى‏عبدالله (ع) پر مى‏كند. شما فكر مى‏كنيد ما در معامله با شما حسين‏بن‏على (ع) را رها مى‏كنيم؟ قيمت حسين (ع) براى ما از همه عالم بيش‏تر است؟ چقدر مى‏خواهيد به ما بدهيد و ابى‏عبدالله (ع) را از ما بگيريد؟

كشتى ايمان ز طوفان ايمن است‏
تا حسينش ناخدايى مى‏كند

برگرفته از سخنراني حجت الاسلام انصاريان با کمي کم و اضافات

 

درباره ی نویسنده
جناب آقای رحمت الله حمیدی